Wiele gatunków roślin zadziwia życiem i prawidłowym rozwojem
w bardzo trudnych warunkach. Część z nich musi borykać się z ciągłymi
niedoborami wody, wysoką temperaturą, intensywnym nasłonecznieniem, inne ze
zbyt małą zawartością azotu i fosforu w glebie lub ciągłymi zalewami. Aby mogły
one przetrwać w tak nietypowych warunkach, musiały wykształcić szereg
przystosowań morfologicznych, fizjologicznych i anatomicznych, których nie
spotykamy u gatunków występujących w przeciętnych warunkach siedliskowych.
Najistotniejsze z nich zostaną omówione na wykładzie pt. "Ewolucyjne
przystosowania roślin do nietypowych warunków środowiska".
Rzecz o sporach, czyli typy zarodników i sposoby ich powstawania u różnych grup grzybów
Ryc. 1. Zarodniki workowe (askospory) u Sordaria macrospora (autor: Aurora Storlazzi) Grzyby to organizmy, których sposób rozmnażania mógłby niejednego przyprawić o ból głowy. Mnogość rodzajów, kształtów, sposobów powstawania oraz skomplikowane nazewnictwo. Które z nich są mitosporami, a które mejosporami, które endo-, a które egzosporami? Spróbujmy uporządkować tę wiedzę. Grzyby rozmnażają się na trzy sposoby: płciowo, bezpłciowo i wegetatywnie. W obecnym rozważaniu zajmiemy się rozmnażaniem bezpłciowym, ponieważ wiąże się z powstawaniem wielu typów zarodników. Zacznijmy od prostego podziału na zarodniki: nieruchliwe ( aplanospory ) oraz ruchliwe ( zoospory ). Te drugie są produkowane przez grzyby, które bytują w wodach. Mają wić, pozwalającą im na aktywny ruch. Wici są różnorodne: biczykowate, czyli gładkie lub piórkowate, czyli z kurczliwymi włókienkami białkowymi (mastigonemami). A aplanospory? Są to zarodniki, których rodzajów jest znacznie więcej i ic...
Komentarze
Prześlij komentarz